Een aanvraag is nooit alleen een dossier, er zit altijd een mens achter

Van strafrecht naar het Schadefonds

“Ik werk nu vier jaar bij het Schadefonds als juridisch behandelaar en voorlichter. Na mijn studie Strafrecht ben ik eerst bij de rechtbank Rotterdam gaan werken. Daarna heb ik een tijd bij de Kiesraad gezeten.

Op een gegeven moment kwam ik een vacature tegen voor juridisch behandelaar bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Ik kende de organisatie nog niet, maar de organisatie sprak me meteen aan. Ik vind het heel bijzonder dat je, door erkenning en een tegemoetkoming te bieden, misschien een kleine maar waardevolle bijdrage kunt leveren aan het herstel van iemand die iets heftigs heeft meegemaakt. Ik werd uitgenodigd op gesprek en dat verliep heel prettig. Ik voelde meteen een klik. En ik ben nog steeds blij dat ik hier werk.

Persoonlijk contact vind ik erg belangrijk

Als juridisch behandelaar beoordeel ik aanvragen en neem ik de beslissing of iemand in aanmerking komt voor een tegemoetkoming. Ik bel elke aanvrager, omdat ik persoonlijk contact heel belangrijk vind. Het is heel bijzonder om te zien hoeveel het voor mensen kan betekenen als je een luisterend oor biedt, begrip toont en vraagt hoe het met ze gaat. Soms is dat alles wat iemand nodig heeft om zich gehoord en gesteund te voelen.

Sommige verhalen raken me echt

Vooral als het om jongeren gaat. Mijn ouders waren pleegouders, dus ik ben opgegroeid met jongeren die te maken hadden met allerlei problemen. Wanneer ik een aanvraag van een jongere behandel, komt dat soms heel dichtbij. Ik vind het belangrijk dat je geraakt wordt door wat je doet. Als dat niet meer gebeurt, dan moet je dit werk niet meer doen. Natuurlijk moet je het niet mee naar huis nemen, maar betrokkenheid is belangrijk.

“Ik denk dat het goed is dat zaken je raken. Natuurlijk moet je er niet van wakker liggen, maar betrokkenheid is belangrijk.”

Voorlichting door het hele land

Naast mijn werk als juridisch behandelaar geef ik ook voorlichting aan organisaties zoals Slachtofferhulp Nederland en vrouwenopvanglocaties. Ik leg dan uit wat het Schadefonds doet en wat de voorwaarden zijn voor een tegemoetkoming, zodat deze organisaties weten wanneer ze iemand naar ons kunnen doorverwijzen. Dat doe ik zowel op locatie als online. Ik doe dat het liefst samen met een collega. Dan vul je elkaar echt aan.

Helpen met schrijven op B1-niveau

Ik werk ook mee aan verschillende projecten. Zo ben ik ambassadeur van schrijven op B1-niveau. Anderhalf jaar geleden zijn we als organisatie overgestapt op B1-taal. Dat is eenvoudig en duidelijk Nederlands dat door de meeste mensen goed te begrijpen is. Ik help collega’s bij het schrijven op dat niveau en ik beheer een kennisbank met B1-teksten. Inmiddels schrijven de meeste collega’s op B1-niveau, maar ik blijf ze ondersteunen.

Samenwerken in een hecht team

Hoewel ik mijn eigen zaken behandel, bespreek ik ingewikkelde dossiers regelmatig met collega’s. Dat vind ik fijn. Sommige zaken zijn ingrijpend en dan is het prettig dat je kunt sparren. Je hoeft het niet alleen te doen. In ons team zitten veel mensen die hetzelfde in het werk staan: empathisch, gestructureerd en met een groot hart voor slachtoffers.

Een gesprek dat me altijd bijblijft

Wat me echt is bijgebleven, is een telefoongesprek met een jonge vrouw die slachtoffer was van seksueel geweld. Ze had geen vertrouwen meer in mannen. Dat maakte het gesprek extra moeilijk. Aan het einde zei ze: “Je laat me geloven dat er toch nog goede mannen bestaan.” Dat vond ik een enorm compliment. Ik vind het heel knap als mensen de stap durven zetten om een aanvraag te doen. Dan mag je echt trots op jezelf zijn.

De uitdaging van incomplete aanvragen

De grootste uitdaging in mijn werk is het compleet krijgen van aanvragen. Aanvragers moeten verschillende documenten meesturen en soms duurt dat lang. Het kan blijven hangen bij zorgprofessionals, de politie of de aanvrager zelf. Dat kan frustrerend zijn. Zonder de juiste documenten kan ik niet beoordelen of de aanvrager een tegemoetkoming krijgt. Hoe graag ik dat soms ook zou willen.

“Zonder de juiste documenten kan ik niet beoordelen of de aanvrager een tegemoetkoming krijgt. Hoe graag ik dat soms ook zou willen.”

Wanneer er documenten ontbreken, kijk ik altijd naar wat er wél kan. Ik vind het belangrijk om elke aanvraag met een open blik te benaderen en het gesprek aan te gaan met de aanvrager. Ook als het lijkt uit te lopen op een afwijzing van de aanvraag. In sommige gesprekken komt naar voren dat er toch iets mogelijk is doordat er toch bewijsstukken zijn. Ik doe dit werk omdat ik mensen zo goed mogelijk wil helpen en ze erkenning wil geven voor wat ze hebben meegemaakt.

Wat dit werk écht bijzonder maakt

Het werk geeft me ontzettend veel voldoening. Het is mooi om te horen wat een geldbedrag en vooral de erkenning voor mensen betekent. Soms wacht iemand hier al zo lang op. Sommige verhalen raken je. Ik denk dan vaak: Ik hoef het alleen maar te lezen, wat vreselijk dat mensen dit hebben meegemaakt. Maar juist dat gevoel houdt me scherp. Het herinnert me eraan waarom ik dit werk doe.”

“Het is mooi om te horen wat een geldbedrag en vooral de erkenning voor mensen betekent. Soms wacht iemand hier al zo lang op.”